มาตรฐานการทับศัพท์ภาษาอาหรับพยัญชนะ1. ﺀ/ ا ฮัมซะหฺ/อะลิฟ อ, สระ อา
ถ้าฮัมซะฮฺมีซุกูน จะเขียนเป็น <อ์> ในภาษาไทย เช่น <มะอ์มูรฺ>
2. ﺏ บาอุ บ
3. ﺕ ตาอุ ต
4. ﺙ ษาอุ ษ
5. ﺝ ญีม ญ, จญ์ เช่น ญะวาด, หัจญ์, ฮิจญ์เราะฮ์
6. ﺡ หาอุ ห
ถ้าเป็นซุกูน ในภาษาไทยเป็น <หฺ> เช่น เราะหฺมะฮฺ
7. ﺥ คออุ ค
8. ﺩ ดาล ด
9. ﺫ ซาล ซ
10. ﺭ รออุ ร
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ในภาษาไทยเป็น <ร่อ>
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ตามด้วยพยัญชนะ ฮัมซะฮฺ, หาอุ และ ฮาอุ ที่เป็นซูกูน ในภาษาไทยเป็น <เราะ>, <เราะหฺ> และ <เราะฮฺ> ตามลำดับ
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ตามด้วยพยัญชนะอื่น ที่เป็นซูกูน ในภาษาไทยเป็น <ร่อน> เป็นต้น
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ+อะลิฟ ในภาษาไทยเป็น <รอ>
11. ﺯ ซัยนฺ ซ
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ในภาษาไทยเป็น <ซะ>
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ+อะลิฟ ในภาษาไทยเป็น <ซา>
12. ﺱ ซีน ซ, ส
ถ้าเป็นซุกูน ในภาษาไทยเป็น <ส> เช่น <อับบาส>
ถ้าสะกดด้วยสระ ในภาษาไทยเป็น <ซ> <อับบาซียะหฺ>
13. ﺵ ชัยนฺ ช
14 ﺹ ศอด ศ
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ในภาษาไทยเป็น <ศ็อ>
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ตามด้วยพยัญชนะ ฮัมซะฮฺ, หาอุ และ ฮาอุ ที่เป็นซูกูน ในภาษาไทยเป็น <เศาะ>, <เศาะหฺ> และ <เศาะฮฺ> ตามลำดับ
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ตามด้วยพยัญชนะอื่น ที่เป็นซูกูน ในภาษาไทยเป็น <ศ็อน> เป็นต้น
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ+อะลิฟ ในภาษาไทยเป็น <ศอ>
15 ﺽ ฎอด ฎ
ถ้าสะกดด้วยฎ็อมมะฮฺ หรือฎ็อมมะหฺ+วาว ใช้ ด เป็น <ดุ> และ <ดู> เนื่องจากถ้าเขียนด้วย ฎ และ สระอุหรือสระอูแล้ว สระทั้งสอง จะไม่ปรากฏออกมา
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ในภาษาไทยเป็น <ฎ็อ>
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ตามด้วยพยัญชนะ ฮัมซะฮ์, หาอุ และ ฮาอุ ที่เป็นซูกูน ในภาษาไทยเป็น <เฎาะ>, <เฎาะหฺ> และ <เฎาะฮฺ> ตามลำดับ
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ตามด้วยพยัญชนะอื่น ที่เป็นซูกูน ในภาษาไทยเป็น <ฎ็อน> เป็นต้น
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ+อะลิฟ ในภาษาไทยเป็น <ฎอ>
16 ﻁ ฏออุ ฏ
ถ้าสะกดด้วยฎ็อมมะฮฺ หรือฎ็อมมะหฺ+วาว ใช้ ต เป็น <ตุ> และ <ตู> เนื่องจากถ้าเขียนด้วย ฏ และ สระอุหรือสระอูแล้ว สระทั้งสอง จะไม่ปรากฏออกมา
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ในภาษาไทยเป็น <ฏ็อ>
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ตามด้วยพยัญชนะ ฮัมซะฮ์, หาอุ และ ฮาอุ ที่เป็นซูกูน ในภาษาไทยเป็น <เฏาะ>, <เฏาะหฺ> และ <เฏาะฮฺ> ตามลำดับ
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ตามด้วยพยัญชนะอื่น ที่เป็นซูกูน ในภาษาไทยเป็น <ฏ็อน> เป็นต้น
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ+อะลิฟ ในภาษาไทยเป็น <ฏอ>
17 ﻅ ซออุ ซ
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ในภาษาไทยเป็น <ซ่อ>
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ตามด้วยพยัญชนะ ฮัมซะฮ์, หาอุ และ ฮาอุ ที่เป็นซูกูน ในภาษาไทยเป็น <เซาะ>, <เซาะหฺ> และ <เซาะฮฺ> ตามลำดับ
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ตามด้วยพยัญชนะอื่น ที่เป็นซูกูน ในภาษาไทยเป็น <ซ่อน> เป็นต้น
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ+อะลิฟ ในภาษาไทยเป็น <ซอ>
18 ﻉ อัยนฺ อ
ถ้าเป็นซุกูน จะเขียน อฺ ในภาษาไทย เช่น <มะอฺมูร>
19 ﻍ ฆ็อยนฺ ฆ
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ในภาษาไทยเป็น <ฆ็อ>
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ+อะลิฟ ในภาษาไทยเป็น <ฆอ>
20 ﻑ ฟาอุ ฟ
21 ﻕ กอฟ ก
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ในภาษาไทยเป็น <ก็อ>
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ตามด้วยพยัญชนะ ฮัมซะฮฺ, หาอุ และ ฮาอุ ที่เป็นซูกูน ในภาษาไทยเป็น <เกาะอ์> < เกาะหฺ> และ <เกาะฮฺ> ตามลำดับ
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ตามด้วยพยัญชนะอื่น ที่เป็นซูกูน ในภาษาไทยเป็น <ก็อน> เป็นต้น
ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ+อะลิฟ ในภาษาไทยเป็น <กอ>
22 ﻙ กาฟ ก
23 ﻝ ลาม ล
24 ﻡ มีม ม
25 ﻥ นูน น
26 ﻭ วาว ว
27 ﻩ ฮาอุ ฮ
ถ้าเป็นซุกูน ในภาษาไทยเป็น <ฮฺ> เช่น <มะดีนะฮฺ>
ที่มา
www.sunnahstudent.com
