ความสำคัญของการรูจักอัลลอฮฺ

[legor]

การรู้จักอัลลอฮฺ (มะอฺรีฟะตุลลอฮฺ) เป็นรากฐานของชีวิตและจิตวิญญาณ เราได้รู้จักนบีและรอซูล รู้จักหน้าที่และคุณลักษณะของพวกเขา รู้ถึงความจำเป็นของมนุษย์ที่ต้องมีต่อสาส์นของอัลลอฮฺ รู้จักมั๊วะญิซัต กะรอมะฮ์ คัมภีร์จากฟากฟ้า รู้จักมาลาอีกะฮฺ ญิน และวันอาคีเราะฮฺ

คนที่รู้จักอัลลอฮฺ (ซ.บ.) แน่นอนเขาย่อมรู้ถึงเป้าหมายของชีวิตว่า เขาถูกสร้างขึ้นมาทำไม และเขาต้องอยู่บนโลกนี้เพื่อเป้าหมายใด ด้วยเหตุนี้เขาจะไม่ถูกล่อลวงโดยความรื่นรมย์ของโลกดุนยา จะไม่ลุ่มหลงกับทรัพย์สินที่มีอยู่บนโลกนี้ แต่สำหรับผู้ที่ไม่รู้จักอัลลอฮฺ แน่นอนพวกเขาจะถูกล่อลวงและหลงระเริงไปกับความสวยงามของโลกดุนยาดังที่อัลกุรอ่านได้กล่าวว่า

"หมู่ ญินและมนุษย์ทั้งหลาย! บรรดาร่อซูลจากพวกเจ้ามิได้มายังพวกเจ้าดอกหรือ? โดยที่พวกเขาจะบอกเล่าแก่พวกเจ้า ซึ่งบรรดาโองการของข้า และเตือนพวกเจ้า ซึ่งบรรดาโองการของข้า และเพื่อนพวกเจ้า ซึ่งการพบกับวันของพวกเจ้านี้ พวกเขากล่าวว่า พวกข้าพระองค์ขอยืนยันแก่ตัวของพวกเข้าพระองค์เองและชีวิตความเป็นอยู่แห่ง โลกนี้ได้หลอกลวงพวกเขาและพวกเขาก็ได้ยืนยันแก่ตัวของพวกเขาเองว่าแท้จริง พวกเขานั้นเป็นผู้ปฏิเสธการศรัทธา" (อัล- อันอาม : 130)

เขาจะหมดชีวิตไปกับการแสวงหาดุนยา ความเอร็ดอร่อยของมันประหนึ่งสัตว์โลกทั่วไป ดังที่อัลกุรอ่านได้กล่าวว่า

"แท้จริงอัลลอฮ.จะทรงให้บรรดาผู้ศรัทธาและกระทำความดีทั้งหลายเข้าสู่สวนสวรรค์หลากหลาย ณ เบื้องล่างสวนสวรรค์มีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน ส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นพวกเขาจะหลงระเริงและกินเยี่ยงปศุสัตว์กันและไฟนรกคือที่พำนักของพวกเขา" (มุหัมหมัด : 12 )

ผู้ที่รู้จักอัลลอฮฺเขาจะรู้สึกถึงความกว้างของชีวิตไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใดก็ตาม หากพวกเขาเป็นผู้ยากไร้เขาจะอดทน เพราะเขารู้ว่าเบื้องหลังชีวิตที่มีความเสียหายนี้ยังมีชีวิตที่นิรันดร์อยู่ ซึ่งเป็นสถานที่อันบรมสุข หากเขาเป็นเศรษฐี เขาจะขอบคุณ (ชูกูร) เพราะวัตถุปัจจัยที่เขามีอยู่ ณ วันนี้ มันคือของฝากจากพระเจ้าที่ได้ทรงมอบความไว้วางใจ (อามานะฮ์) แก่เขา ดังที่ท่านรอซูล กล่าวว่า

“น่าอัศจรรย์สำหรับมุมิน ซึ่งทั้งหมดเป็นความดีสำหรับเขา เมื่อเขาประสบภัยเขาก็จะอดทน (ซอบัร) และเมื่อเขาได้รับความสุขเขาจะขอบคุณ” (รายงานโดย มุสลิม)

ตรงกันข้ามกับผู้ที่ไม่รูจักอัลลอฮฺ เขาจะรู้สึกว่าโลกนี้มันคับแคบ ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใด ดังที่อัลลอฮฺกล่าวว่า

“และผู้ใดผินหลังจากการรำลึกถึงข้า แท้จริงสำหรับเขาคือ การมีชีวิตอยู่อย่างคับแค้น และเราจะให้เขาฟื้นคืนชีพในวันกิยามะฮ์ในสภาพของคนตาบอด” (ฏอฮา : 124)

ผู้ที่รู้จักอัลลอฮฺเขาจะแสวงหาความพอพระทัยจากอัลลอฮ์ในทุกกิจการงานเสมอ ในการดำรงชีวิตเขาจะไม่ทำสิ่งใดนอกจากสิ่งนั้นต้องเป็นที่โปรดปรานของอัลลอฮฺ (ซ.บ.) แต่คนที่ไม่รู้จักอัลลอฮฺเขาจะทำสิ่งใดขึ้นอยู่กับอารมณ์และความต้องการ (นัฟซู) ของพวกเขา พวกเขาเอาอารมณ์เป็นพระเจ้าแทนอัลลอฮฺ



บทความเก่าสันติธรรม